Logos

Msza św. 13 września 2019 r.

13 września 2019 r. po wakacyjnej przerwie Wspólnota Żywej Drogi Krzyżowej zgromadziła się na Eucharystii. Mszę św. odprawił o. Kajetan Kowalski, opiekun Wspólnoty. W wygłoszonym słowie zwrócił uwagę na to, że 13 dzień miesiąca, gdy w sposób szczególny pamiętamy o objawieniach fatimskich, ożywia w sercach wiernych świadomość potrzeby pokutowania. A istotą pokuty jest odnowienie i umacnianie relacji z Bogiem.

Maryja przemawiając do pastuszków w Fatimie zwróciła uwagę na to, że największym, śmiertelnym zagrożeniem dla człowieka jest zerwanie relacji ze Stwórcą. Gdybyśmy chcieli postawić współczesnemu człowiekowi pytanie, jakie jest dziś największe zagrożenie, usłyszelibyśmy najczęściej, że jest nim degradacja środowiska naturalnego. Prawdopodobnie dostrzegają je przede wszystkim ludzie młodzi.

Także dzisiejsza Ewangelia zwraca uwagę na inne poważne dla człowieka zagrożenie. Jest nim brak świadomości prawdy o sobie samym, co wyraża się często w tym, że chętniej widzę zło u kogoś innego, a w sobie go nie zauważam. Pan Jezus wyraził to bardzo sugestywny sposób stawiając uczniom trudne pytanie: „Czemu widzisz drzazgę w oku brata, a belki we własnym nie dostrzegasz?”

W przesłaniu objawień fatimskich zawiera się m.in. ta prawda, że pokuta jest sposobem, by obronić się przed tego typu zagrożeniami. Dzięki temu dowiadujemy się również czym w swej istocie jest pokutowanie. Otóż nie chodzi o to, by zadawać sobie ból. Chrześcijaństwo nie jest cierpiętnictwem. Chrześcijaństwo to przede wszystkim Osoba Jezusa Chrystusa. Wobec tego widzimy jasno, że najważniejszym celem pokuty jest odnowienie i umocnienie więzi ze Zbawicielem. Maryja powiedziała o tym wyraźnie w Fatimie ponad sto lat temu.

Okazuje się jednak, że pokutowanie jest także sposobem na usunięcie współczesnego zagrożenia, jakim jest degradacja środowiska naturalnego. Prawdę tę uświadomił nam papież Franciszek, pisząc encyklikę „Laudato sii”, która omawia problemy ekologiczne. Przypomina nam ojciec św., że to Bóg jest Stwórcą wszystkiego, co istnieje. Jeśli zatem chcemy poznać i wartość stworzenia i uszanować to, co stworzone, powinniśmy najpierw odnowić relację ze Stwórcą.

Pokutowanie odnawia także relacje z drugim człowiekiem, o czym przypomina nam Jezus w przypowieści o drzazdze i belce. Warto zwrócić tu uwagę, na proporcje. Drzazga to coś znikomego wobec belki. Gdy ta pierwsza jest symbolem czegoś nie mającego znaczenia, ta druga symbolizuje coś o wielkiej wadze. W ten sposób uświadamia Jezus swojemu uczniowi, że dla niego ważny jest przede wszystkim jego grzech, a nie grzech bliźniego. Jeśli usunie go pokutując, jest szansa, że będzie miał w sobie dość światła i siły, by w podobnym trudzie pomóc drugiemu człowiekowi.

Na dzień jutrzejszy, 14 września czyli Święto Podwyższenia Krzyża św., zaplanowane jest wydarzenie nazwane „Polska pod Krzyżem”. Prawdopodobnie kilkadziesiąt tysięcy wiernych zgromadzi się we Włocławku, by adorować święty znak naszej wiary. Wspólnota Żywej Drogi Krzyżowej już ma w tym przedsięwzięciu swój duchowy udział, bo od wielu lat rozważa mękę Pańską, odprawiając Drogę Krzyżową. Bracia i siostry należący do Wspólnoty mają więc powód do radości i do wdzięczności Panu Bogu, że od dawna pielęgnują w sobie natchnienia, które kierowały organizatorami wydarzenia zwanego „Polska pod Krzyżem”. Tę inicjatywę trzeba wesprzeć przede wszystkim rozważaniem Jezusowej Drogi Krzyżowej.

Kończąc swoje kazanie podkreślił o. Kajetan tę prawdę, że istotą pokuty nie jest jakaś uciążliwość czy zadawanie sobie bólu, ale podjęcie takich działań, które odnowią i będą umacniać relację z Panem Bogiem.

Po Mszy św. wszyscy zgromadzeni w Bazylice oo. Bernardynów odprawili Drogę Krzyżową.